O rasie
Pochodzenie rasy
Sznaucer miniaturowy wywodzi się od małych psów o szorstkim
owłosieniu, których używano do stróżowania przy
gospodarstwach wiejskich na południu Niemiec i Szwajcarii już w XIX
wieku. Wówczas pies ten nazywany był szorstkowłosym pinczerem
karłowatym. Ten typ psa odznaczał się dużą czujnością i skutecznością w
tępieniu gryzoni. W XIX wieku sznaucery miniaturowe i affenpinczery
były traktowane jako jedna rasa. Jednak affenpinczer posiada cechy psa
karłowatego, których sznaucer miniaturowy nie powinien mieć. Do
rozdzielenia tych dwóch ras przyczynił się kynolog Josef Berta w
1899, i od tego momentu na wystawach oceniano dwie odrębne klasy:
miniaturowego pinczera szorstkowłosego oraz pinczera małpiego.
Charakter
Sznaucer miniaturowy ma temperament i zachowanie małego psa,
charakterem natomiast jest zbliżony do sznaucera średniego. Psy tej
rasy są wierne i mocno przywiązane do swojego właściciela.
Główne cechy sznaucera miniaturowego to inteligencja, pewność
siebie, wytrwałość i czujność. Jest psem do towarzystwa, nadaje się
również na psa stróżującego. Dobrze znosi warunki
miejskie.
Budowa i wygląd
Sznaucery miniaturowe stanowią pomniejszenie większych
sznaucerów. Miniatura nie powinna mieć defektów ras
karłowatych (np. kulista czaszka, wyłupiaste oczy, cienka kość,
krótka, spiczasta kufa). Sznaucer miniaturowy musi być zwartym,
grubokościstym psem, o kwadratowej sylwetce.
Głowa - długa, mocna, stanowi połowę długości grzbietu. Kulista czaszka
jest wadą.
Czoło - płaskie, guz potyliczny niewidoczny.
Kufa - długa, w formie ściętego klina. Stop powinien być wyraźnie
zaznaczony. Krótka, spiczasta kufa jest wadą.
Oczy - ciemne, nieduże, owalne, osadzone frontalnie. Wadliwe jest oko
duże, okrągłe, a w szczególności wyłupiaste.
Uzębienie - kompletne, zgryz nożycowy. Zęby są duże, białe i zdrowe.
Zbyt małe, źle wykształcone, noszące ślady przebytych chorób są
wadami.
Uszy - wysoko osadzone, załamane w połowie, mają kształt litery V,
przylegają wewnętrzną krawędzią do głowy. Dawniej uszy były kopiowane,
obecnie jest to zabronione.
Szata sznaucera miniaturowego składa się z miękkiego podszerstka i
twardego włosa pokrywowego. Włos pokrywowy powinien być twardy i gęsty
na całym ciele, a niekręcony i nie nastroszony. Przy dotyku powinien
sprężynować. Na kufie i nad oczami jest dłuższy i tworzy typową brodę i
krzaczaste brwi. Standard przewiduje cztery rodzaje umaszczenia
sznaucerów miniaturowych: czarne, czarno-srebrne, "pieprz i
sól" i białe.
Zdrowie i pielęgnacja
Sznaucer miniaturowy jest odporny na warunki pogodowe i wiele
chorób. Rzadko występują u nich także choroby wrodzone. Czasem
mogą mieć problemy ze skórą, w starszym wieku podatne są na
jaskrę. Często chorują też na nerki.
Sznaucer miniaturowy wymaga regularnego szczotkowania i trymowania.